Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΣΙΕΝΑ





Η Σιένα (Siena) είναι μια ιταλική πόλη, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Τοσκάνης με 54500 κατοίκους (2004). Η πόλη είναι διάσημη για την καλλιτεχνική της κληρονομιά και για τις ιπποδρομίες (palio ). Εμφανίζεται στη λίστα της Παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Σύμφωνα με το μύθο, η Siena ιδρύθηκε από τον Senius και τον Aschius, γιους του Remus (Ρώμου), αδελφού του Romulus (Ρωμύλου),ιδρυτή της Ρώμης. Εγκατέλειψαν τη Ρώμη για να αποφύγουν την οργή του θείου τους Ρωμύλου, πάνω σε δύο άλογα, δωρεά του Απόλλωνα και της Αρτέμιδας, το ένα άσπρο και το άλλο μαύρο. Σταμάτησαν στην κοιλάδα του Tressa και ίδρυσαν μια πόλη που τη βάπτισαν με το όνομα του μεγαλύτερου αδελφού, Σιένα. Το άσπρο και το μαύρο έγιναν από τότε τα χρώματα της πόλης.

Η Λύκαινα (Lupa) που θήλασε τον Ρώμο και τον Ρωμύλο, έμβλημα της πόλης.

Η Σιένα είναι μία πόλη με ανηφορικά μεσαιωνικά δρομάκια γύρω από την Πιάτσα ντελ Κάμπο. Τα κτίρια της πλατείας θυμίζουν τη χρυσή εποχή της (1260-1348), όταν οι εύποροι κάτοικοι συνέβαλαν οικονομικά σε ένα μεγάλο οικοδομικό πρόγραμμα. Η παρακμή άρχισε το 1348, όταν ο Μαύρος Θάνατος, η επιδημία της πανούκλας αφάνισε το ένα τρίτο του πληθυσμού της. Διακόσια χρόνια αργότερα, η 18μηνη πολιορκία της πόλης από τη Φλωρεντία έληξε με ήττα και το θάνατο πολλών κατοίκων της. Οι νικητές απαγόρευσαν κάθε είδους ανάπτυξη και οικοδόμηση στη Σιένα, που παρέμεινε έκτοτε με τα μεσαιωνικά της κτίρια τα οποία αναπαλαιώθηκαν πρόσφατα. Η Σιένα ανταγωνίστηκε τη Φλωρεντία στις τέχνες σε όλη τη διάρκεια τιυ 13ου και 14ου αιώνα. Το Πανεπιστήμιο της Σιένας, που ιδρύθηκε το 1240 και υπήρξε ονομαστό για τη νομική και ιατρική σχολή του, είναι ακόμη μεταξύ των πιο σημαντικών Ιταλικών Πανεπιστημίων.

Τα κυριότερα αξιοθέατα της Σιένας βρίσκονται γύρω από την Πιάτσα ντελ Κάμπο, που έχει σχήμα βεντάλιας. Η Piazza del Campo είναι η κεντρική πλατεία του ιστορικού κέντρου και μία από τις μεγαλύτερες μεσαιωνικές πλατείες της Ευρώπης και ονομαστή για την ομορφιά της.

Το Palazzo Publico που στεγάζει ως σήμερα το δημαρχείο , ο Torre del Mangia, το κωδωνοστάσιο που έχει ύψος 102 μ. και 505 σκαλοπάτια οδηγούν στην κορυφή του και άλλα κομψά αρχοντικά μέγαρα περιβάλλουν την πλατεία του 12ου αιώνα.

Στο βορειοδυτικό της μέρος της πλατείας βλέπουμε την Fonte Gaia, μια περίτεχνη κρήνη κοσμημένη με αγάλματα. Τα ανάγλυφα παρουσιάζουν τον Αδάμ και την Εύα, την Παρθένο και το Θείο Βρέφος και τις Χάριτες. Το νερό έρχεται μέσω σωλήνων μήκους 25 χλμ. από ένα υδραγωγείο, απ΄όπου υδρεύεται η πόλη από το 14ο αιώνα.

Το Duomo (καθεδρικός ναός) της Σιένας (1136-1382) είναι από τους πιο εντυπωσιακούς ναούς της Ιταλίας και ένας από τους λίγους νότια των ΄Αλπεων που είναι χτισμένοι σε γοτθικό ρυθμό. Πολλοί πολίτες βοήθησαν να μεταφερθούν οι ασπρόμαυρες πέτρες για την ανέγερσή του από τα κοντινά στην πόλη λατομεία. Το 1339 αποφασίστηκε να κτιστεί ένα νέο κεντρικό κλίτος, ώστε να γίνει η μεγαλύτερη εκκλησία της χριστιανοσύνης. Το σχέδιο εγκαταλείφθηκε όταν η πανούκλα χτύπησε την πόλη, θανατώνοντας μεγάλο τμήμα του πληθυσμού. Το ανολοκλήρωτο κλίτος στεγάζει σήμερα ένα μουσείο γοτθικής τέχνης.

Ο καθεδρικός ναός της Σιένα


Το κωδωνοστάσιο


Το Βαπτιστήριο

Σχέδια μαρμάρινου δαπέδου

Η Σφαγή των Αθώων είναι ένα από τα θέματα του μαρμάρινου δαπέδου με την ένθετη διακόσμηση. Μεταξύ των άλλων θεμάτων είναι η μεσαιωνική αστρολογία και η αλχημεία.

Βιβλιοθήκη Πικολομίνι

Οι τοιχογραφίες του Πιντουρίκιο (1509) παρουσιάζουν τη ζωή του πάπα Πίου Β΄.

Το Πάλιο (Palio) της Σιένας

Το Πάλιο είναι η πιο γνωστή γιορτή της Σιένας και γίνεται κάθε χρόνο στις 2 Ιουλίου και στις 16 Αυγούστου στην Πιάτσα ντελ Κάμπο. Πρόκειται για ιπποδρομίες χωρίς σέλα, η πρώτη καταγραφή των οποίων ανάγεται στο 1283. Οι αναβάτες εκπροσωπούν τις 17 contrade (γειτονιές-ενορίες). Τα άλογα επιλέγονται με κλήρο και ευλογούνται στην εκκλησία της κάθε contrada. Πριν από τους αγώνες μπαίνουν στοιχήματα και γίνονται παρελάσεις με τις μεσαιωνικές στολές και τα λάβαρα της κάθε κοντράντας. Η ιπποδρομία διαρκεί μόνο 90 δευτερόλεπτα και ο νικητής κερδίζει ένα palio (λάβαρο).

Οι μεσαιωνικές στολές και τα λάβαρα των 17 contrade

http://www.youtube.com/watch?v=JbZen2OOA3M

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ-Piazza della Signoria


Η Πλατεία της Σινιορίας (Piazza della Signoria) βρίσκεται στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της Φλωρεντίας , υπήρξε πάντα το κέντρο της πολιτικής ζωής της πόλης και είναι συνδεδεμένη με τα Ουφίτσι (Uffizi), το Παλάτσο Βέκιο (Palazzo Vecchio) και το Πόντε Βέκιο (Ponte Vecchio). Μετά από διάφορες μεταμορφώσεις και μετά την ολοκλήρωση των Ουφίτσι (1560-1580) η πλατεία πήρε τη σημερινή της μορφή.



Το Palazzo Vecchio (Παληό Παλάτι) είναι το Δημαρχείο της πόλης. Αυτό το παλάτι-φρούριο, σε σχήμα παραλληλεπίπεδου είναι ένα από τα πο ωραία κτίρια της πόλης. Πλαισιώνεται από την Loggia dei Lanzi και τα Uffizi. Το κτίσιμο του παλατιού άρχισε τ0 1299, κάτω από την επιμέλεια του αρχιτέκτονα Arnolfo di Cambio (Αρνόλφο ντι Κάμπιο). Στην αρχή ονομαζόταν Palazzo della Signoria (Παλάτι των Κυρίων) και ήταν η έδρα της κυβέρνησης της Φλωρεντίας (la Signoria). To όνομά του Παληό Παλάτι ανάγεται στη μεταφορά απο τους Μεδίκους της έδρας τους στο νέο Palazzo Pitti, βρισκόμενο στην απέναντι πλευρά του ΄Αρνου.

Τα Ουφίτσι είναι πινακοθήκη της Φλωρεντίας (galleria degli Uffizi) που στεγάζει ένα από τα παλαιότερα μουσεία τέχνης στον κόσμο. Τα έργα που εκτίθενται στο μουσείο καλύπτουν χρονικά την περίοδο από το 13ο μέχρι το 18ο αιώνα και συνθέτουν μία από τις σημαντικότερες συλλογές αναγεννησιακής τέχνης.
Η κατασκευή του παλατιού Ουφίτσι ξεκίνησε το 1560 από τον Τζόρτζιο Βαζάρι (Giorgio Vasari) κατόπιν παραγγελίας του δούκα της Τοσκάνης Κόζιμο Α΄των Μεδίκων (Cosimo A΄ dei Medici)και ολοκληρώθηκε το 1581. Μέρος των θησαυρών της οικογένειας των Μεδίκων είχε διασκορπιστεί κατά τη διάρκεια της εξορίας της και ανακτήθηκε εν μέρει από τον Κόζιμο Α' κατά την περίοδο της ηγεμονίας του (1532-74). Αρχικά, το παλάτι είχε ως στόχο να στεγάσει γραφεία (uffizi).
Το Ponte Vecchio (Παληά Γέφυρα) είναι ένα από τα σύμβολα της πόλης της Φλωρεντίας και μία από τις πιο διάσημες γέφυρες του κόσμου. Διασχίζει τον ποταμό ΄Αρνο στο πιο στενό του σημείο , εκεί που στην αρχαιότητα υπήρχε ένα πέρασμα. Το 1080 υπήρχε μία ξύλινη γέφυρα. ενώ η πέτρινη με πέντε αψίδες κτίστηκε γύρω στο 1170.
H Πιάτσα είναι ένα μοναδικό υπαίθριο μουσείο και μαζί με το Παλάτσο Βέκιο, η καρδιά της πολιτικής ζωής της Φλωρεντίας από τον 14ο αιώνα. Οι πολίτες συγκεντρώνονταν εδώ, όταν τους καλούσε σε δημόσια συζήτηση (parlamento) η μεγάλη καμπάνα του Παλάτσο.



Τα αγάλματα, απαθανατίζουν σημαντικά γεγονότα της ιστορίας της πόλης. Πολλά σχετίζονται με την εγκαθίδρυση και την κατάρρευση της Φλωρεντινής Δημοκρατίας.
Ο θρησκευτικός ηγέτης Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα κάηκε στην πυρά σε αυτήν εδώ την πλατεία.
Στο κέντρο της πλατείας βρίσκεται το έφιππο μνημείο του Κόζιμο Ι (μπρούτζινο έργο του Τζαμπολόνια Giambologna του 1598)
και η κρήνη του Ποσειδώνα (Fontana del Nettuno) του Αμανάτι(1575).
Στα αριστερά της σκάλας του Παλάτσο Βέκιο βρίσκουμε το Μαρτσόκο (Μarzocco) του Ντονατέλο (1418-20), που παριστάνει ένα εραλδικό λεοντάρι με το στέμμα της Φλωρεντίας.
Πιο δεξιά βρίσκουμε αντίγραφα της Ιουδήθ και Ολοφέρνη του Ντονατέλο,
του Δαυίδ του Μιχαήλ ΄Αγγελου
του μαρμάρινου συμπλέγματος του Ηρακλή και Κάκου του Μπαντινέλι (1534).


Τα γλυπτά μπροστά από το Παλάτσο Βέκιο


Πολλά γλυπτά εκτίθενται στη Loggia della Signoria ή Loggia dei Lanzi-Περιστύλιο των Λογχών (1382), που πήρε το όνομά της από τους λογχοφόρους σωματοφύλακες του Κόζιμο Α΄και βρίσκεται αριστερά του Παλάτσο Βέκιο ( Palazzo Vecchio)
Τα πιο σημαντικό και γνωστό από τα γλυπτά της Loggia είναι ο Περσέας του Μπενβενούτο Τσελίνι (Benvenuto Cellini-1554) . Το μπρούτζινο άγαλμα με τον Περσέα να αποκεφαλίζει τη Μέδουσα. το τέρας που έφερε φίδια αντί για μαλλιά, αποτελούσε μια αυστηρή προειδοποίηση στους εχθρούς του Κόζιμο Α΄, για την πιθανή τους μοίρα.
Στο άλλο άκρο της Loggia βρίσκουμε το περίφημο έργο τουΤζαμπολόνια, την Αρπαγή των Σαβίνων (1583), το οποίο έχει σμιλευθεί σε ένα ενιαίο κομμάτι μάρμαρου.

Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ PISA



Η Πίζα είναι πόλη της δυτικής Τοσκάνης με 87.696 κατοίκους και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας.
Σύμφωνα με ένα μύθο ιδρύθηκε από ΄Ελληνες που πολέμησαν στον Τρωικό πόλεμο με το Νέστορα, προερχόμενοι από την ομώνυμη ελληνική πόλη Πίσα της Ηλείας της Πελοποννήσου στην κοιλάδα του Αλφειού ποταμού.
Από τον 11ο ως τον 13ο αιώνα το ναυτικό της Πίζας διασφάλιζε την κυριαρχία της στη δυτική Μεσόγειο. Οι εμπορικοί δεσμοί με την Ισπανία και τη Βόρεια Αφρική οδήγησαν σε μία επανάσταση στο χώρο της τέχνης και των επιστημών, που αντικατοπτρίζεται στα υπέροχα κτίρια της εποχής: το Ντουόμο, το Βαπτιστήριο και το Καμπανίλε.
Η Πίζα παρήκμασε εξαιτίας των προσχώσεων του ΄Αρνου. Σήμερα μια ελώδης έκταση χωρίζει την πόλη από τη θάλασσα.
Τα πιο σημαντικά μνημεία της πόλης βρίσκονται στη διάσημη Πλατεία του Ντουόμο, που έχει ανακηρυχθεί από την UNESCO μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς και η οποία εξ αιτίας της ομορφιάς της ονομάζεται "Αυλή των Θαυμάτων" (Campo dei Miracoli).
Ο πασίγνωστος Κεκλιμένος Πύργος της Πίζας (campanile-καμπαναριό του ΧΙΙ αιώνα, με ύψος 56 μέτρα) είναι ένα από τα κτίρια που υψώνονται στην "Αυλή των Θαυμάτων" και συντροφεύεται από το Ντουόμο (ο Καθεδρικός κτισμένος με λευκό μάρμαρο της Καράρας μεταξύ του 1063 και του 1118, σε ρομανικό ρυθμό) , το Βαπτιστήριο (1152-1284) και το κοιμητήριο Κάμπο Σάντο, που χρονολογείται από το 1278.
Τα κτήρια αυτά συνδυάζουν αυθεντικά μαυριτανικά στοιχεία. όπως ένθετα μάρμαρα σε γεωμετρικούς σχηματισμούς (αραβουργήματα), με τις κομψές κολόνες ρομανικού ρυθμού και τις οξυκόρυφες γοτθικές κόγχες και τα βέλη.
΄Ολα τα κτήρια του Campo dei Miracoli έχουν κλίση εξ αιτίας των ρηχών θεμελίων τους και του σαθρού αμμώδους υπεδάφους, αλλά κανένα δεν γέρνει όσο ο Torre Pendente, ο γνωστός Κεκλιμένος Πύργος. Οι εργασίες άρχισαν το 1173 και ο πύργος έγειρε στο πλάϊ προτού καν ολοκληρωθεί ο τρίτος όροφος. Εντούτοις, οι εργασίες συνεχίστηκαν ως την ολοκλήρωσή τους, το 1350. Πρόσφατα πήρε μεγαλύτερη κλίση και έκλεισε για το κοινό έως ότου βρεθούν νέοι τρόποι, προκειμένου να αποφευχθεί περαιτέρω κλίση και η τελική κατάρρευση.

Piazza dei Miracoli